محاسبات کوانتومی از خواص کوانتومی ذرات زیراتمی (مثل اتم‌های خنثی) برای پردازش اطلاعات استفاده می‌کنه، که قدرت پردازشی رو به صورت نمایی افزایش می‌ده – برخلاف کامپیوترهای کلاسیک که فقط دوبرابر می‌شن. اما چالش اصلی، ناپایداری کیوبیت‌ها (واحدهای پایه کوانتومی) بوده، به خصوص در سیستم‌های اتم خنثی که اتم‌ها ممکنه “فرار” کنن و اطلاعات رو از دست بدن.